Editorial

เป็นบรรณาธิการนินทานักเขียนมันเป็นเรื่องไม่ดี
แต่นิกกี้ก็ยังจะทำค่ะ!!!
ขออภัยในความขาดจรรยาบรรณของนิกกี้ด้วย
เรื่องของเรื่องคือ นักเขียนคนหนึ่งเริ่มส่ออาการเกเร
ส่งงานไม่ครบ งานที่ส่งกลับไปแก้ก่อนหน้าก็ไม่ยอมแก้มา
อ่ะ พี่ติสท์ อาร์ตตัวพ่อ ขาดแรงบันดาลใจ คิดงานไม่ออก ฯลฯ
เราไม่ว่ากัน
แต่ความซวยบังเกิดเมื่อหนังสือเล่มนี้ต้องออกตามกำหนด
เลื่อนตามใจพี่แกไม่ได้แล้ว
พี่นักเขียนเลยสารภาพตามตรงมาว่า
งานที่ต้องแก้ยังไม่ได้ทำสักหน้า และคงทำไม่ทัน
เดือดร้อนกันถ้วนทั่ว ตั้งแต่บอกอใหญ่ เจ้านายของนิกกี้
ฝ่ายขาย ฝ่ายการตลาด ฝ่ายผลิต
ดีไซเนอร์คนอื่นๆ ก็ต้องมาร่วมด้วยช่วยกัน
แม้แต่นิกกี้ก็ยังต้องหอบงานมาแก้เองทั้งวันเสาร์วันอาทิตย์
แม้จะป่วยก็ตาม
นิกกี้ออกปากเลยว่า
เดือนมิถุนายนที่เป็นวันเกิด จะขอไม่กินเนื้อเลยทั้งเดือน
ถ้าหนังสือเล่มนี้เสร็จทันเวลา
เวลาผ่านไปถึงวันจันทร์ ต้นฉบับร้อนๆ ไปถึงโรงพิมพ์แล้ว
นิกกี้และทุกคนก็โล่งใจ
ดีไซเนอร์คนที่โดนงานร้อนงานเร่งชิ้นนี้ไปส่วนหนึ่ง
แอบมาถามเราว่า "หนังสือเสร็จยัง"
เราก็หันไปยิ้มและขอบคุณที่เขาช่วย
เขากระอึกกระอักแล้วค่อยๆ บอกเราว่า
"นักเขียนเค้ามาแชทเฟซบุ๊คกับเราทั้งวันเลยว่ะ"
"แถมยังมีพิมพ์มาว่า "คุณโดนไปกี่หน้าอ่ะ"
"สิบหน้าเหรอ รู้สึกผิดจัง 555555555"
"เราโคตรฉุนเลย นักเขียนคนนี้ไม่ไหวนะนิกกี้"
อารมณ์คุกรุ่น
ตกเย็น เจอกับอาร์ตไดเรกเตอร์ ที่โดนงานเผือกเช่นกัน
อาร์ตก็มาอีหรอบเดียวกัน ถามเรื่องงานก่อน แล้วค่อยเล่าว่า
"วันเสาร์พี่ปั่นงานนี้จนเสร็จ"
"วันอาทิตย์พี่ไปถ่ายงาน โพสลงเฟซบุ๊ค"
"นักเขียนคนนี้เล่นเฟซบุ๊คโพสรูปโพสลิงค์ทั้งวัน!!!"
"พี่โมโหนะ งานที่ตกมาถึงเราน่ะงานเอ็งทั้งนั้น ช่างกล้า"
อารมณ์มาคุ
ตกค่ำ กำลังจะเลิกงาน
บอกอใหญ่ หัวหน้านิกกี้เรียกเข้าไปถามความคืบหน้า
นิกกี้ก็รายงานเรื่องงานไปว่า เรียบร้อยหมดแล้วค่ะ
บอกอก็เกริ่นมาว่า "เอาไว้หนังสือออกเป็นเล่ม พี่มีอะไรจะเล่าให้ฟัง"
นิกกี้ตอบ "พี่เล่ามาเลยค่ะ เอางี้ นิกเล่าเรื่องของนิกก่อน"
แล้วนิกกี้ก็แฉ เอ๊ย เล่าสองเรื่องที่ได้ฟังมา
บอกอใหญ่เล่ากลับมาว่า
"เสาร์อาทิตย์พี่โทรไปทวงงาน
นักเขียนเดินเล่นอยู่ตลาดนัดหลายชั่วโมง
ไม่ยอมกลับบ้านซักที จนพี่ต้องด่า ถึงยอมกลับ"
อารมณ์ระเบิด
 
นิกกี้กระทืบเท้าด้วยความโมโห ลืมไปว่าใส่รองเท้าส้นสูงมา
ผลคือ ปวดเข่ามาก กระเผลกกลับบ้านเลยตรู
...................................................................................
เรื่องนี้สอนให้รู้คนทำงานหนังสือรู้ว่า
1. บอกอที่รับมือนักเขียนไม่อยู่ ควรรีบบอกเจ้านายด่วน!
2. นักเขียนที่ต้องปั่นงาน อย่าเล่นเฟซบุ๊คให้ชาวบ้านเห็น
3. การมีวินัยเป็นเรื่องสำคัญสำหรับมนุษย์ทำงานทุกอาชีพ
4. ถึงบางครั้งเราจะเถียงกันทะเลาะกัน แต่เวลาลำบาก
เพื่อนๆ ในกองพร้อมจะช่วยเหลือเราจริงๆ
5. การนินทานักเขียนเป็นเรื่องผิดจรรยาบรรณในการเป็นบรรณาธิการ
ทำแล้วกรรมจะตามสนองเหมือนนิกกี้นี่แหละ ฮือๆๆๆ
 
....................................................................................
 
ปอลอ
มีคนมาขอสัมภาษณ์นิกกี้เป็นครั้งแรกในชีวิต
ติดตามอ่านได้ที่ http://thelastquestion.exteen.com/
อิอิ แอบโฆษณาแฝงค่า
ขอบคุณทุกๆ คนมากๆ ค่ะ